عکس | بدرقه، رسم بی نظیر ایرانی ها!

«بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی.

» به نظرم این ضرب المثل الان دیگر خیلی کاربرد ندارد.

حداقل برای اغلب ما که با بهترین و ایمن ترین وسایل تندرو سفر می کنیم.

- به گزارش تابناک، همشهری آنلاین نوشت: سفری راحت داریم و برای همین با هر درجه از پختگی و نپختگی هست به خانه برمی گردیم.

البته در بعد چشیدن سردی و گرمی روزگار می گویم وگرنه هنوز هم سفر بهترین راه برای شناخت جهان و باز شدن دریچه های تازه به روح و افکار ماست.

اما قدیم ها که سفر به آسانی الان نبود و اصلاً کاری سخت و جانفرسا بود، رفتن به همین شهر مجاور هم با خودش کمال و پختگی داشت؛ مگر به همین آسانی بود طی کردن مسیر و تهیه آذوقه و آب و در امان ماندن از راهزن و گردنه بگیر.

ممکن بود اصلاً هم به خانه برنگردی که پختگی و کمالت را به خانه بیاوری.

برای همین ها بود که آدمیزاد از سفر برگشته حتی اگر به شاه عبدالعظیم(ع) رفته بود، کمی دنیادیده می شد.

برای همین بود که اگر می خواستی سفرهای دور بروی مراسم بدرقه ای احساسی داشتی و کلی دعا و اشک و در آغوش کشیده شدن.

 امروز از آداب بدرقه تنها آینه و قرآنش برایمان مانده است، اما در تهران قدیم مردم علاوه بر آب و آیینه، هم عناصر دیگری برای بدرقه داشتند و هم آداب دیگری.